Hou van je innerlijke etterbak

Mijn moeder leerde me vroeger dat je geen gezonde relatie met een ander kunt hebben als je niet eerst van jezelf houdt. Nu was het voor mij niet vanzelfsprekend om van mezelf te houden. En al helemaal niet om onvoorwaardelijk van mezelf te houden -zeg maar de overtreffende trap van houden van jezelf-.

Het is denk ik een van de moeilijkste dingen die we als mens in deze samenleving te leren hebben; naar jezelf kijken in de spiegel met een gevoel van warmte en acceptatie. Een grote stap daarbij is het accepteren van je innerlijke etterbak.

Die innerlijke etterbak (dat is de werknaam die ik aan deze subpersoonlijkheid heb gegeven), is een belangrijk deel van jezelf. Het is het stemmetje in je hoofd dat dingen zegt waaraan je jezelf ergert, of waarvan je bang bent dat anderen zich eraan gaan ergeren. Het is ook een stem die je ervan bewust maakt dat er dingen spelen in je leven die je onprettig bent en waartegen je je wil verzetten zodat je ze kunt veranderen.

Het accepteren van jouw innerlijke etterbak is een belangrijke stap bij het verbeteren van je relatie. Dit zorgt ervoor dat je minder of helemaal niet meer op zoek hoeft naar acceptatie van dat deel van jezelf door een ander. Het gevolg is meer rust, meer eigenliefde en minder afhankelijkheid van wat een ander van je denkt.

In mijn communicatietraining voor stellen krijg je handvatten om jouw innerlijke etterbak te accepteren en daardoor relatie te verbeteren.